Psychiatrische afdeling in het algemeen ziekenhuis

De PAAZ is een hospitalisatieafdeling die bedoeld is voor opnames van patiënten met acute psychische problemen of patiënten die in een crisissituatie verkeren.
Met deze psychiatrische hulpverlening bieden we patiënten uit de regio, vanaf een leeftijd van 18 jaar, een gespecialiseerde en geïndividualiseerde behandeling aan.

 

 

  

 

Medewerkers

Onder leiding van hoofdverpleegkundige Kristof Vandingenen en het medisch diensthoofd, dokter Estercam, zorgt een multidisciplinair team van psychiaters, verpleegkundigen, psychologen, ergotherapeuten, sociaal verpleegkundigen en kinesitherapeuten voor de dagelijkse zorg van de psychiatrische patiënten.

 

Voorstelling van de Afdeling

Na de uitbreiding van de PAAZ op 1 juli 2009 beschikt deze dienst  over 35 erkende A- bedden, 2 bedden nachthospitaal  en 8 plaatsen voor daghospitalisatie.
De Paaz bevindt zich in de vleugel op de benedenverdieping ( A-blok).

 

Contact

 

011 71 57 00

adienst@sfz.be 

 

 

Therapeutische visie verblijfsafdeling:

 

Het therapieprogramma is ontwikkeld op basis van het bio-psycho-sociaal model. Patiënten kunnen disfunctioneren op verschillende niveau’s. Op basis van deze disfunctie en de capaciteiten van de patiënt, wordt hij/zij georiënteerd in een behandelingsprogramma. Iedere crisis wordt gezien als een kans op verandering, wijziging en ontwikkeling, van crisis naar stabiliteit en verder groeien.

De psycholoog zal samen met de psychiater een behandelplan opstellen om therapeuten en verpleging richtlijnen/handvatten aan te bieden per individuele patiënt.  De verpleging zal met de patiënt doelstellingen en verwachtingen verder uitdiepen.  Deze handvatten kunnen doorgegeven worden aan de (na-)zorg instantie.

Het crisis- en crisisinterventiemodel.

 

We vertrekken vanuit van een balansmodel met aan de ene zijde de draaglast, datgene wat druk geeft op het individu en zijn omgeving, en aan de andere zijde de draagkracht, de mogelijkheden, de kwetsbaarheid, de beperkingen van het individu en het gezin.

De balans draaglast/draagkracht kan uit evenwicht geraken.
Vaak slaagt het individu en het gezin er in om de moeilijkheden op te lossen of te hanteren. Het evenwicht wordt dan hersteld. Indien dit niet lukt komt men in de uitputtingsfase terecht.
Wanneer het probleem niet wordt opgelost  of verwerkt raakt treedt uitputting op als gevolg van de intensiteit en / of duur van de stressor(en). Het individu gaat decompenseren, breken op een gegeven punt. Dit decompenseren kan verschillende uitingsvormen aannemen: verwardheid, passiviteit - zichzelf terugtrekken – depressie, angst, agressie, psychosomatische klachten … . Ook het gezin, het sociaal netwerk, het systeem kan in elkaar stuiken, desorganiseren.
Het individu en/of het gezin is nu in crisis. Als gevolg van deze crisis staat het individu en het gezin open voor hulp van buitenaf.  
 

 

Functionele organisatie.

In de functionele organisatie van de PAAZ laten we ons leiden door het crisis- en crisisinterventiemodel.
De basis wordt gevormd door de uitbreiding van de A-dienst van 20 (22) naar 35 (37) bedden. Dit impliceert dat we ons therapieprogramma dienen uit te breiden van momenteel 2 groepen naar minimaal 3 groepen, meer  waarschijnlijk naar 4 groepen.

 

 

• Vier patiëntengroepen – doelgroepen

 

(1) Een oriëntatiegroep.
Het betreft hier patiënten die recent opgenomen zijn. Oriëntering werkt hier vanuit twee richtingen. Enerzijds dienen patiënten zich te oriënteren op de afdeling. Zij dienen vertrouwd te worden met de werking van de afdeling. Anderzijds dient het behandelteam zich te oriënteren op de patiënt. Zij dienen het functioneren van patiënt te observeren en de problematiek in kaart te brengen.
Hier zal individueel contact centraal staan en het groepsaanbod eerder beperkt en meer vrijblijvend zijn.
 

(2) Stabilisatiegroep.
Medicatietoedeling door een thuisverpleegkundige, uitbreiding van het zorgnetwerk, echtscheiding en juridische afwikkeling, huisvesting, budgetbegeleiding of –beheer installeren, dagbezigheid, werkwijziging … .
 

(3) Wijziging in Coping. ( ‘crisis als aanzet tot verandering in coping’ )
Primaire doelstelling ligt op het anders leren omgaan met … . Dit wordt heel breed geïnterpreteerd. Het kan slaan op anders leren omgaan met ziekte en symptomen ( bvb. bevorderen van ziekte inzicht en medicatietrouw ) ; anders leren omgaan met middelen ( bij misbruik en afhankelijkheid van alcohol, medicatie en illegale drugs ) ; anders leren omgaan met gedachten, gevoelens, spanningen ; aanleren van vaardigheden ( bvb. assertiviteit ) ; inzicht en wijziging in het partnerrelationeel en interpersoonlijk functioneren.
Het betreft dus zowel veranderingen op experiëntieel, inzichtelijk, gedragsmatig en relationeel vlak. Experiëntieel bvb. rouwverwerking ; inzichtelijk bvb. depressie en intrapsychisch conflict ; gedragsmatig bvb. alcoholabstinentie ; relationeel bvb. partnerrelationele aspecten( ‘van crisis naar stabilisatie’ )
Hier ligt de primaire doelstelling op het stabiliseren van de crisis. Therapeutische doelstellingen naar verandering zijn minimaal.

 

(4) Situationele wijziging. ( ‘crisis als aanzet tot situationele verandering’ )
Hier ligt de primaire doelstelling in het wijzigen van de leefsituatie. De klemtoon ligt op situatieverandering en bijhorende concrete actiepunten.

 

Therapeutische visie daghospitalisatie:

 

Dagtherapie is een therapeutisch programma van één of twee dagen per week. We bieden therapeutische ondersteuning bij psychische problemen die het dagelijks functioneren belemmeren.
Dagtherapie kan een nazorgbehandeling zijn na een opname of kan opgestart worden om een volledige opname te voorkomen.
Het is een groepstherapeutisch aanbod. Deze groepscontext kan verworden tot een oefenterrein. Maar de groep heeft ook een ondersteunende en motiverende functie.
Op indicatie zijn, naast deze groepstherapeutische benadering, individuele of relationele gesprekken steeds mogelijk.
De werking van daghospitalisatie wordt gedragen door een multidisciplinair team. Dit team is samengesteld uit een psychiater, psycholoog, ergotherapeut, kinesist, maatschappelijk assistent en verpleegkundigen. Vanuit deze interdisciplinaire samenwerking ontstaat een behandelingsvisie waarop de therapie zal gebaseerd worden.
De behandeltermijn bedraagt maximaal 6 maanden. Tijdens de behandeling besteden we ruim aandacht aan het organiseren van een passende nazorg.

Binnen het daghospitaal onderscheiden we vier units met elk een specifiek behandel- en therapieprogramma:

Unit voor afhankelijkheidsproblemen (dinsdag en vrijdag):
Dit behandelprogramma richt zich op mensen met een probleem met alcohol, medicatie of gokken.
De patiënt zoekt naar de plaats en de functie van het middel in zijn leven en naar een wijze om het te leren hanteren.

 

Unit voor rehabilitatie en resocialisatie(dinsdag en vrijdag):
Dit behandelprogramma richt zich op mensen die moeilijkheden ondervinden om hun dagelijkse activiteiten te organiseren, hun vrije tijd aangenaam in te vullen of om contacten met anderen aan te gaan.
De patiënt leert zijn dagdagelijks leven heropnemen en organiseren. We streven naar herintegratie in het maatschappelijk leven.

 

Unit voor angst- en stemmingsstoornissen (maandag en donderdag):
Dit behandelprogramma richt zich op mensen met wisselende stemmingen, depressieve klachten of angstproblemen.
De patiënt leert aan de hand van individuele doelstellingen en groepsinteracties omgaan met problemen die zijn dagelijks functioneren, zijn stemming of angst beïnvloeden.

 

Unit voor stabilisatie (woensdag):
Dit behandelprogramma richt zich op mensen die hun stabiliteit willen bewaren.
Dit therapieprogramma wordt georganiseerd op woensdag. De andere dagen vullen patiënten thuis in of zijn ze actief in een dagcentrum.