Urine-Incontinentie: Elk kind moet zorgvuldig worden onderzocht

Urine-incontinentie  komt  frequent. Tot 10% van de kinderen krijgt hier mee te maken.  Als de stoornissen tijdig gediagnosticeerd worden, zijn ze meestal goed en zonder medicatie te behandelen.

 De meest voorkomende stoornissen zijn:

• de enuresis nocturna: kinderen met deze stoornis worden ondanks een volle blaas niet wakker en plassen in bed, en

• de functionele aandrang-incontinentie - vooral overdag: hier ontlast de blaas zich ongewild, te vaak en te snel.

Deze twee varianten moeten worden onderscheiden van de blaasdisfuncties die op een ziekte kunnen wijzen. Om deze reden moet elk incontinent kind door een arts worden onderzocht. Dit onderzoek omvat een anamnese, lichamelijk en neurologisch onderzoek, het onderzoek van de urine en een echografie van de nieren en de afleidende urinewegen.

Van groot belang is een nauwkeurig plasprotocol. Indien nodig volgen een bloedonderzoek en radiologische onderzoeken.

Mogelijke oorzaken zijn infecties van de urinewegen en constipatie, evenals gedragsproblemen (ADHD), ruggenmergziektes of omgevingsfactoren (vb zoals een verandering van school). Ten slotte kan ook een verhoogde hoeveelheid urine incontinentie veroorzaken, zoals bij diabetes mellitus.

De therapie en kans op succes van een behandeling hangt af van de onderliggende oorzaak. Een urineweginfectie wordt behandeld met antibiotica, chirurgische maatregelen kunnen noodzakelijk zijn bij misvormingen van de urinewegen of neurologische aandoeningen, een diabetes moet goed zijn gecontroleerd.

In de meeste gevallen is er een 'functionele' enuresis zonder organische oorzaak. Dit kan goed zonder geneesmiddelen worden behandeld. Het behandelingsucces stijgt met de leeftijd van de kinderen:

• De aandrang-incontinentie kan door een systematische blaas- en toilettraining onder professionele begeleiding worden aangepakt, bij voorkeur tijdens een verblijf in het ziekenhuis. In bepaalde gevallen kunnen geneesmiddelen een goed bijkomend hulpmiddel zijn.

• De geïsoleerde enuresis nocturna kan door een 'methode van leren tijdens de slaap' gestopt worden. Hierbij wordt een 'plaswekker' gebruikt die het kind wekt zodra het nat is. Het kind moet dan in elk geval naar het toilet gestuurd worden. Na een paar weken wordt het kind  vanzelf wakker vooraleer de wekker alarm geeft, en gaat dan zelf naar het toilet. Als alternatief  kan de arts voor een korte periode (vb voor een schoolreis) medicatie voorschrijven.