Navigeer

Dwangmaatregelen/ isolatie

In het SFZ hanteren wij een dwangmaatregel-arm-beleid. Dit wil zeggen dat we slechts in uitzonderlijke gevallen overgegaan tot het toepassen van dwangmaatregelen als de veiligheid van de patiënt in het gedrang komt. Voorbeelden van dwangmaatregelen of vrijheidsbeperkende maatregelen binnen het SFZ zijn fixatie (beperken van de bewegingvrijheid), isolatie (het in afzondering zetten van de patiënt), of sedatie ( door toediening van dwangmedicatie de bewustheidsstaat van de patiënt verlagen).

Fixatie
Onder bepaalde omstandigheden is het aangewezen om de bewegingvrijheid van de patiënt te beperken. Dit om te voorkomen dat de patiënt ten val komt of zichzelf verwondt.  Er zal dan overgegaan worden tot fixatie waarbij de familie steeds actief betrokken wordt en ook om toestemming gevraagd wordt alvorens overgegaan wordt tot enige vorm van fixatie. Hierbij kan de familie eisen stellen rond bepaalde vormen van vrijheidsbeperkende maatregelen

Het team zal steeds kiezen voor de minst ingrijpende vorm van vrijheidsberovende maatregel voor de kortst mogelijke duur. Tijdens bezoek wordt getracht de maatregel tijdelijk op te heffen om het comfort van de patiënt maximaal te garanderen.
Info-folder

Isolatie
In uitzonderlijke gevallen kan een patiënt in afzondering of isolatie geplaatst worden. Voor patiënten die zich aanmelden via onze spoedeisende hulp kan dit ter plekke. Voor isolatie op de PAAZ-afdeling wordt een apart separatiebeleid toegepast  dat terug te vinden is op Info-folder.

Medicatie
Indien de patiëntveiligheid zodanig in het gedrang komt, kan ook besloten worden om de patiënt via sedatie tot rust te laten komen. Het toedienen van dwangmedicatie gebeurt echter steeds op medisch advies en in overleg met het team. Ook hier primeert steeds patiëntveiligheid en zal de kortst mogelijke duur toegepast worden.